Een paar jaar geleden maakte een Engelse bioloog zich behoorlijk kwaad over christenen. De wereld gaat kapot aan vervuiling, klimaatverandering en uitsterven van soorten, maar gelovigen zien dit als tekenen van de eindtijd en de wederkomst van Christus, schreef hij in een groot artikel. Volgens hem zijn christenen onverschillig over de natuur: ,,Jezus komt spoedig, laat de aarde maar branden.’’
Misschien denk je dat ook wel eens. Waarom zouden we ons zo druk maken over deze wereld als er straks ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’ komt? Er is zelfs een kinderliedje over, dat je misschien wel kent: ‘Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw.’
Maar goed zorgen voor de aarde en alles wat daarop leeft, is niet iets wat mensen hebben bedacht. God wil dat graag, want Hij heeft alles gemaakt.
In het begin is de aarde mooi en goed, maar het gaat mis met Adam en Eva. Hun zonde raakt niet alleen mensen. In Romeinen 8 kun je lezen dat de schepping lijdt en zucht. In vers 20 staat zelfs dat de schepping ‘ten prooi is aan zinloosheid’. Niet erg opwekkend allemaal.
Maar, schrijft Paulus dan, de aarde heeft hoop gekregen! ‘Omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.’
Het staat er een beetje moeilijk, maar het komt erop neer dat de aarde – net als wij – door God wordt bevrijd van pijn en verdriet! Goed nieuws voor de aarde dus. En goed nieuws voor ons. Reden te meer om goed te zorgen voor onze bijzondere planeet, want God heeft plannen voor de toekomst…
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten